Wykorzystanie rozwiązań występujących w przyrodzie jest jednym z nowoczesnych kierunków projektowania konstrukcyjnego maszyn. Inspiracją do rozwoju prac nad nową rodziną pędników była obserwacja sposobu pływania głowonogów. Efektem prac badawczych jest innowacyjny system falujących pędników, który znacznie zmniejsza straty energii w układzie napędowym pojazdu wodnego. Jak pokazały testy prototypu, chroniona prawem patentowym technologia napędowa, w porównaniu ze stosowanymi dziś rozwiązaniami, potrafi zasadniczo zredukować zapotrzebowanie jednostki wodnej na paliwo. (Patrz: wykres sprawności hydrodynamicznej poniżej).

Innowacyjna, geometria pędnika oraz nowatorski sposób jego sterowania są kluczem do osiągnięcia tak wysokiej efektywności. Dzięki nim zjawisko turbulencji w moim pędniku jest o wiele mniejsze. Woda „wślizguje” się na niego znacznie łatwiej co dodatkowo powoduje, że napęd jest cichy. Jeżeli spojrzymy na prototyp z przodu, to zauważymy, że powierzchnia czołowa, a co za tym idzie i opór pracującego skrzydła są minimalne.

Dane do wykresu zebrane podczas prób wodnych prototypu Kalmar SL1.


Wykresy takie służą do wzajemnego porównywania sprawności hydrodynamicznej jednostek wodnych. Dla porównania na wykresie zaznaczono obszary zajmowane przez współczesne konstrukcje z napędem śrubowym (symbol łodzi podwodnej) oraz przedstawicieli fauny morskiej a wśród nich delfina, którego sposób poruszania się stanowi, jak dotychczas, niedościgniony wzór dla konstruktorów pod względem wydajności energetycznej. Ogólna zasada mówi, że im linia łącząca punkt (0,0) z punktem pracy pojazdu przebiega bardziej pionowo tym pojazd jest doskonalszy pod względem wydajności energetycznej. Teraz widać w jakim stopniu moja konstrukcja deklasuje konwencjonalny napęd pod względem zapotrzebowania na paliwo!